Biraz Zaman Geçecek Şiiri - Mustafa Alp

sana mutlaka geleceğim,
ama şu an değil.
henüz yolum bitmedi,
henüz omuzlarımda taşıdığım yükler var.
henüz kalbim,
kendini affetmeyi öğrenmedi.

beni bekle.

geceleri göğe bakıp adımı fısılda,
ben de aynı yıldızın altından
sesini arayacağım.
belki rüzgar taşır sana iç çekişlerimi,
belki bir kuş konar pencerenin önüne
ve gözlerimdeki sabrı anlatır.

sana mutlaka geleceğim,
ama şu an değil.
çünkü insan bazen
en çok sevdiğine gitmeden önce
kendine varmalı.
kırık aynalarda yüzünü tanımalı,
karanlık odalarda korkusunu yenmeli.

beni bekle.

biraz zaman geçecek.
belki saçlarıma birkaç beyaz düşecek,
belki ellerim daha nasırlı olacak hayattan.
ama bil ki,
her geçen gün
sana doğru atılmış gizli bir adımdır.

yollar uzun,
şehirler kalabalık,
mevsimler sabırsız.
ama içimde senin adınla atan
inatçı bir kalp var.
o kalp susmaz.
o kalp vazgeçmez.

sana mutlaka geleceğim,
ama şu an değil.
henüz tamamlanmamış bir hikayeyim ben.
son sayfama adını yazmadan önce
biraz daha mücadele etmem gerek.

beni bekle.

yağmur yağdığında bil ki
bir damlası benim özlemimdir.
güneş doğduğunda bil ki
bir ışığı benim umudumdur.
gece çöktüğünde bil ki
karanlığın içinde bile
sana yürüyen bir gölgeyim.

zaman acımasız değil aslında,
sadece sabrı ölçer.
sevda aceleye gelmez,
olgunlaşır.
bir nar gibi çatlar içinde,
kızarır, ağırlaşır,
ve tam vakti gelince
kendini bırakır toprağa.

sana mutlaka geleceğim.
bir gün kapını çalacağım.
ne büyük sözlerle,
ne gösterişli cümlelerle.
sadece gözlerimdeki yol yorgunluğuyla
ve kalbimdeki kesinlikle.

o gün diyeceğim ki.
geç kaldım belki,
ama vazgeçmedim.

ve sen anlayacaksın,
beklemenin de bir sevme biçimi olduğunu.

şimdi susuyorum.
şimdi gidiyorum.
ama her gidişin içinde
dönüşün tohumu vardır.

sana mutlaka geleceğim,
ama şu an değil.
biraz zaman geçecek.
beni bekle...