Öleyim bu hüzünden
Güz zamanı az ses
Gezip dünyayı
Konup eve
Öleyim bu hüzünden
Öleyim yüzünden
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Adınla bitirip..adımı unutup
Kör sarraf kederiyle
İçimin koyağında
Adın çınlarken
Öleyim
Uzaktan henüz gelmişken
Ölüyüm, ölüsün,... öldüler o hüzünden..
"Öleyim..bana seslenmeyen
Gök yüzünden"
Öleyim ben de, bana mavilenmeyen bu gökyüzünden.
bu serinin eksik parçaları nerde merak etmiyor değilim.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta