Sıtkı abim Ekrem abim anam babam biraz
biraz oturun merdivenin basamağına
aşağıda dabakhane üstümüzde kurşunlu cami
solumuz develikte dut ağaçları biri benden aşılı
hiç türkü söylemedi kemeraltı biraz
suskunluğumuz vicdanı mahşerdir biraz
biraz da allı kızın utandığıdır kürt köyünde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta