Bıraktım sırata…
Loş bir meyhaneden yazıyorum,
Hoş ışığı da gerek yok,
Ortada kesif bir duman kokusu,
Biraz da virane olmuş duvarları…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Teşekkür ederim var olun
Yapmacık vurgulardan uzak duyguların doğallığı dizelere renk katmış. Dolu dolu bir sesleniş içeren şiiriniz için sizi kutluyor ve başarılı çalışmalarınızın devamını diliyorum.
Teşekkür ederim var olun
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta