Bıraktım Seni Şiiri - Efsun Bkr

İçimde bir sen var, senden çok daha güzel,
Kusursuz bir suret, gölgenle yetinmez.
Seni sevdiğim o yalan, aslında kendime bir ödül,
Çünkü gerçek sen, bu sevginin tek bir zerresini bile hak etmez.

Güven demiştik, sadece bir avuç inanmak,
Oysa sen, o köprüyü hiç geçmedin.
Bana insanlara neden duvar örüleceğini,
Acımasız bir tokat gibi, yüzüme çarparak öğrettin.

Hevesini sevmiştim oysa, o ilk "belki" halini,
O ihtimalin sıcaklığına sığınmıştım.
Meğer sen, sevginin ziyan olduğu o ıssız yermişsin,
Ben ise boşuna, kurak toprağında çiçek açmışım.

Yanından geçerim ama durmam artık,
Sana bakarım ama seni görmem.
Sesin rüzgara karışsa, kulaklarımı mühürlerim,
Ben artık bu yangına, bir damla bile su vermem.

Bu bir ceza değil, bir veda bile sayılmaz,
Sadece ruhumu korumak için çekildiğim siperim.
Seni özlemek mi? Evet, en derinimde saklı,
Ama bu özlem de bende kalacak, tıpkı senin bittiğin gibi...