Akşam serinliği gibiydi gelişlerin,
Ruhuma dokunuyordu huzurla.
Ne tasası kalıyordu günün, ne zonklaması şakaklarımın...
Küçük ürpertiler sararken benliğimi
Yokluğun, yok olabilmenin sevinci değiyordu tenime.
Bunca varlığın içinden sıyrılabilmek,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Ne güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Ne güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta