BIRAKTI KARAKIŞTA
O kadar bunaldım ki kolum kanadım kırık,
Bir halde bekliyorum, boğazımda hıçkırık,
Öyle düğümlendi ki, kar etmiyor tıksırık,
Dost bildiğim kem gözlü tuttu da bir bakışta,
Yaz günü bedenimi bıraktı karakışta.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta