BIRAKTI KARAKIŞTA
O kadar bunaldım ki kolum kanadım kırık,
Bir halde bekliyorum, boğazımda hıçkırık,
Öyle düğümlendi ki, kar etmiyor tıksırık,
Dost bildiğim kem gözlü tuttu da bir bakışta,
Yaz günü bedenimi bıraktı karakışta.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta