9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Bütün umudumu yitirdiğim bir demde,
Issız ruhuma bir güneş gibi doğdun.
Renk kattın o solgun, o kederli çehreme,
Aydınlığınla en kuytu köşemi bile boğdun.
Kalbimin durmaksızın atan tek sebebiydin,
Masum bir temasın heyecanı hala içimde,
Ansızın bu vedayla her şeyi mahvettin.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta