Ey umut yülkü baharlarım,
ışa çevrilen sabahların nedenini sormayın bana,
Ziyana düşen hesapları,
Yarım kalan romanları,
Artık bırakın,sevmeyin beni,
Kırbaca germeyin bu bedeni..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür edeerim..Sağolunuz..
Bırakın haps olayım eski bir haritaya;
Tüm atlaslardan kovulayım,
Sessiz sedasız bırakın kaybolayım Duyguların güzel vede anlamlı ifade edilmesi gereken mesajların iletilmesi yerinde olmuş kutluyorum sizi kaleminiz daim olsun...
Dünyada kaybolmak kolay acının içinde kaybolmak zor çektireceğine kilitlenmiş.
Saygılar tebrikler
Yüreğimi buldum,kendimi...
Buluşmamıza vesile olan Antolojiye tşkler..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta