O koşturmacalar, o panik, o telaş, o hızlı nefes, mazide kaldı.
Şimdi sabahlar sessiz, huzur dolu; ışık daha parlak, günler daha dingin.
Eskiden durmaksızın koşar, boz bulanık ırmak gibi akardım.
Yüzümde artık o huzursuz, o bezgin hâl yok.
Gülüyorum gün boyu, ruhum neşeyle kıpır kıpır.
Bir kenara attım, beni inciten her duyguyu.
Gece kâbuslarına, gün boyu huzursuzluklarına elveda,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta