Ey matemine kara çaldığım gece,koyma beni böyle kimsesiz,çalma umutlarımı,bırak kalsın sevincim.
Bir dileklik yıldız düşür önüme,ömrüme bir ah düşür,gençliğime bir eyvah,bir can düşür yüreğime bırak kalsın sevdiğim.
Bahtıma yazma adını,bozma ağzımın tadını,soluğumu alma kısma feryadımı,bırak kalsın varlığım.
Varsın doğmasın güneşim sana dost kalayım,koynunda bir sitemlik yer bulayım,istersen kulun olayım,bırak kalsın izlerim.
Görmeden baksın gözlerim,cesaretim yok yüzleşemem gerçekle yalan olsun herşeyim,bırak kalsın düşlerim.
Bırak ben bensiz olayım,çalmasın arsız mutluluk kapımı,ölmeden alma canımı,bırak ruhum bedende kalsın.
Sen soldur tüm renklerimi,siyah kadar asil durayım,gökkuşağımı yıldızlara kurayım,bırak mehtabı yanımda kalsın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel.
Kutluyorum sevgili Namık.
...
TEBRİKLER...
[email protected]
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta