Bir Zamanlar Dolapdere

esmer gecenin
beyaz dişlerine uğruyorum
ağdalı dudakların
harlem soluduğu melodiyle
kemanın acı feryadı
gecekondu bacasından
atmosfere karışırken
mutfaktan yayılan
köfte kokusuna koşuyor
sümük niagara
yalınayak çocuklar
bir köşeye tünemiş
beyin objektifimden
kareler çekip
anı ambarına atarken
sigaranın külünü dökmeden içen
yaşli teyzenin kahkahası'ndan
dağılan mutluluk enerjisi
birçok porselen yaşamı egale ediyor
beline şal bağlamış
süt beyaz kızların
dokuz sekiz dansları
kalça okyanusları dalgalandirirken
kıvrımların dip yaptığı
dairesel figürlerde
büyüdüğümü hissediyorum
ve geç saatlerde
uyku damlacıkları
yatağa uzanmış çocukların
gözlerinden balonlar uçuruyor sabaha
tutmak için harcligin
rengarenk gözlerinden
ahali odaya çekildiğinde
günün yorgunluğunu
ıslak bedenler alıyor
anason kokulu cangıllarda
petunyalar gülümsüyor
kasığı gergin nehirlerin
denize taşan
baygın vuslatlarında..

...