Bir zamanlar Çamlıca Tepesi’nden İstanbul’u izlerken,
Sevgilimin Üsküdar vapuruna el sallamasını unutamam.
Şehir o gün başka sessizdi,
Martılar bile yavaş uçuyordu.
Kalabalığın içinden,
Sadece onun elini seçebiliyordum,
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta