22 Temmuz 1953; Kastamonu / İnebolu/ Üçevler Köyü
Kıyamaz aşkın kalbi
Nazik bir eda ile kucaklar
Pırlanta çalımlı çapkın gülleri;
Çatar zaman öğrenir insan
Somurtunca geçim zorundan
Batar çöpü samanlık seyran
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta