Ben bir köhne kapı eşiğiyim
Ne dönüşüm tamam, ne bekleyişim
Sanki içimde söylenmemiş bir vedanın
Gözyaşı ile yıkanmış parçaları kaldı
Dilimin ucunda yarım bir nakarat gibi
Tamamlasam dünya değişecek
Ama susarsam dünyam yıkılacak
Bu benim eski bir günahımın bedeli
Ne inkâr edebildim, ne sahip çıktım
Sadece günahlarımdan saklandım
Her tereddütte korkum biraz daha çoğaldı
Bu adını koyamadığım bir tarifsiz feryat
Bir hesap var içimde
Ne zaman açsam kapanmıyor
Bir yük var
Bıraksam da omzumdan inmiyor
Ben bu eşiği geçsem,kim kalır bende?
Ya da kalsam, neyi korumuş olurum?
Kayıt Tarihi : 22.04.2026 01:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!