9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Bu dem, yine ruhum bir yudum vuslat arar,
Bir yudum vuslat, bu yorgun bedene ne hoş düşerdi,
Ne çok yanmışım bu dem,
Köz bitti, ben ondan deva beklerim.
O denli bıkmışım ki dünyadan,
Vuslatı bal niyetine içecek kadar.
Gözlerim ufukların derinliğinde gezindi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta