Yolculuk Şiiri - Servet Günay Özbay

Bir yolki çukur hendek
O yolu soluksuz geçsek
İki nefes el ele
Yanlızlığın kenarından

Tan saati sırtımda bir yük
Yürüyemiyorum, dizlerimde sancılı ağrı
Saçlarımda rüzgarın eli var
Dokunmak isterken

Eldemi seni düşünmemek
Eldemi hatırını yitirmek
Eldemi keder mahsunlu yaşlanan gönül
Hedermi oldu şimdi , söyle yoksa zan mı

Başımda Tacımdın
Ellerimde günah oldun şimdi
Söyle bana , beni kendinde aratan kadın
Gözlerimdeki yangın seninmi, anlat bana

Sen kaderiydin mezmele gönlümün
Elveda beklemedim senden asla
An oldu görmedim hicap şuuru geceden
Nerede yolların en selahiyetlisi
Sana yalvarmak acı, sen olsanda bu sevdalı
Yanlız ve acılıyken, kadın