Bir yılın daha başı, doğmaktadır tarihin kucağında çocuk
Bir soğuk kış, sürgününü vermekte karanfil, başında tomurcuk
Gözlerindedir, kem gözlere “sus”, nazarlıktır, kahverengi boncuk
Zemherinin koynunda, can arar bir fidan, semayadır yolculuk
Derin uçurumların sırtında bir yol, üstünde yürür bir ürkek
Karanlıklardan kurtulacak, titremekte, pasını tutmuş bir yürek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta