İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şiir; yalnızlıktır,özlemdir,sevgidir,aşktır,ayrılıktır...Bazen anadolu kadını,bazen bir işçinin nasırlı elleridir...Ağlayan bir çocuğun gözyaşlarıdır şiir...Ve yaşama dair ne varsa...
Kafamdakileri, kalbimdekileri kağıda dökmek beni kendi tutsaklığımdan kurtarıyor...Başka türlü içimde ördüğüm duvarların arasında kayboluyorum zamanın boşluğunda...Ve artık duvarları yıkıp, köprüler kuruyorum hayallerimle yaşam arasında...
Yüreğinize ve emeğinize sağlık...Kutluyorum…Tam puanımla listeme alıyorum bu güzel şiirinizi
Etkili bir anlatım.Tebrikler.
Güzel cümleler,güzel bir anlatım.Yalnız harf düşüklerin,yazım hataların var.Onlara dikkat etmelisin.Şiirini okuyana okumayı bıraktırabilir.Naçizane fikrim.Eline sağlık.:))
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta