Her gun ilkindi vaktinde
Sudanli kadinla oturuyorum Nil kenarinda
Her gun siirlerimi tasiyorum yanimda
Acikinca yiyorum onlari bir kose basinda
Esmer, sudanli kadin okuyor yuzumde
Uzuntum metrelerce mesafer genisliginde
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta