ANTOLOJİ ESER NO: 415
ESER ADI: BİR UMUT KALMAZ (HAKİKAT BUDUR)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 08.04.2026 / 14:00
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Ağıt Formunda İsyan Koşması / Hakikat Beyanı
SÖZLER
GİRİŞ (Buz Kesmiş ve Çok Ağır)
“Ellerim boş kaldı ocağım soğuk...
Kalbim buz tuttu nefesim boğuk...”
Duygular donup da kışa dönünce
Umut sancısı her sabah uyanır
Kaderin hükmü kapıya gelince
Zaman yavaşlar dertle boyanır
[NAKARAT] (Heybetli ve Sitemli)
Nasıl edeyim? Nereye gideyim?
Bu hasret sancısını nereye gömeyim?
Toprak kabul etmez denizler almaz
Feleğin elinden bir umut kalmaz
ŞİİR KISMI (Vakur, Bilge ve Sitemli)
“Bak hele, gel de bir gör halimi...
Gökyüzüne yalvardım, Mevla’yı aradım.
O duyar da cevap vermez; çünkü hükmünü çoktan yazmış.
Kader görevini yapar, felek zamanla başlar,
Ama benim dertlerim o zamanın içinde hiç yavaşlamaz.
Toprağa gömsem kabul etmez, denize döksem dalga almaz...
Sen bile görsen bu halimi,
Belki kadere, belki feleğe sen de kızarsın...
Hakikat budur!”
Mevla’nın yazdığı bozulmaz yazı
İçimde sönmeyen o büyük sızı
Gelip de görsen şu yanan özü
Feleğe dönersin sitemli sözü
[OUTRO]
Hakikat budur...
Nasıl edeyim...
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 23:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser, kaderin mutlak hükmü karşısında çaresiz kalan bir ruhun, acısını koyacak yer bulamayışının hikayesidir. Ozan; dertlerini ne toprağın ne de denizlerin kabul ettiği o müthiş yalnızlık içinde, Mevla’nın yazdığı yazıya boyun eğerken, feleğin amansızlığına sitem eder. "Hakikat budur!" diyerek son sözünü söyleyen, kışa dönmüş duyguların ve sönmeyen bir öz sızısının sinematik ağıtıdır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!