Puslanmis gozlerimle yikik dökük penceremde disariyi seyrediyorum
Insanlar gulup egleniyorlar onlara imreniyorum
Bir çocuk gibi umutlaniyorum belki bir gun cikip gelirsin diye
Dudaklarin gibi yumuşak bir rüzgar vuruyor yüzüme kokunmuş gibi cigerlerime cekiyorum sanki bir daha nefes almiyacakmiscasina
Sokaktan geçen her insanı sana benzetiyorum bir mecnun misali
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta