Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Düşler gerçek olsa keşke diyeceğim ama çok yol kat etmemiz lazım malesef.Bu günleri görür müyüz bilemiyorum.Yine de rüyası bile güzel diyorum.Yüreğinize sağlık Nejla hanım.
peek güzel bir düş...
NE GÜZEL TEMENNİLER.
NEGÜZEL BİR YÜREK,
NE GÜZEL BİR ŞİİR.
TEBRİKLER NEJLA KARDEŞİM.
KİLİS’TEN ON PUAN.
SELAM VE DUA İLE.
Bir ülke düşlerimde
Eşitlik içinde
İşsizlik yok olmuş silinmiş yeryüzünde
Alın terini tam anlamıyla alan işçiler
Sömürmeyen patron düşlerimde
Sınıflar yok olmuş mutlu bir ülke
Çocuklar büyükler küçükler dostça
Tüm insanlar kardeşçe elele
SANIRIM HERKESİN DÜŞÜNDE BU VAR KALEMİNİZ DAİM OLSUN YÜREĞİNİZE SAĞLIK
tebrikler güzel insan,güzel dost.bu şiirinizde diğerlerinden oldukça farklı buldum,sanırım farklılığı konunun değişik oluşundan.konu usta kalem ile buluşunca ortaya böylesi güzel nefis bir eser meydana geliyor,gelmiştir.bu tip çalışmaları kalemi manevra ettiren usta,ustaca konuyu gönülde yoğuruyor,dolayısı ile kalemin manevra gücü artıyor,ardından inci tanesi gibi sözler zemine dengeli biçimde başlıyor düşmeye.şiirini baştan aşğıya birkaç defa okunduğunda,ustanın birimikini,kalemin gücünü anlamak hiçde zor olmuyor.hiç kimsenin şüpesi olmasın,bu çalışma beklenen ilgiyi mutlak görecektit diye düşünüyorum...edebiyatımıza böylesi güzel eserler kazandırdığın için ayrıca size sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.....sayfanızdan ayrılırken,sayfanıza selamların en güzelini,esesenlikler,başarı dileklerimi ve tam puan bırakıyorum lütfen kabul buyrun diyorum.....
Çok harika olmuş kutlarım sizi sevgili dostum benden on tam puan
kaşıkla biriktirdiğimiz..kumar masasında kaybeden
ülke menfaatını gözetmeyen yöneticiler olduğu sürece bu ülkeyi düşte görürüz ancak
şairem konu güzel anlatım güzel
duyarlı yüreğe selam olsun
bu ülke hepimizin
saygılar
sevgiler
Bir ülke düşlerimde
Bahar havasında geçen yıllar
Hastene köşesinde ölmeyen vatandaş olmasa
Yokluktan okuyamayan evlatlarımız
Soguktan donarak ölen insanlarımız olmasa
Bu çok sevdigim ülkemde
Satılmasa ülkem karış karış özelleştirilmese
Bu hepimizin düşü bu bizim ülkemiz
Bu benim düşlediğim vatanım
...Vatana sahip çıkmak hepimizin görevi elbirliği ile vatanın kalkınması ve daha ilerilere gitmesi için elimizden geleni yapmamız gerekir...saygılarımla...Mehmet Karlı
Bir ülke düşlerimde
Eşitlik içinde
İşsizlik yok olmuş silinmiş yeryüzünde
Alın terini tam anlamıyla alan işçiler
Sömürmeyen patron düşlerimde
Sınıflar yok olmuş mutlu bir ülke
Çocuklar büyükler küçükler dostça
Tüm insanlar kardeşçe elele
Bir ülke düşlerimde
Saglıkta eşitlik eğitimde eşitlik
İnsanlıkta eşitlik
Ye kürküm ye devri bitmiş
İnsanlara deger veren bir ülke düşlerimde
Kürdü türkü alevisi manavı lazı çerkezi her kez kardeş elele
Arabı zencizi beyazı kısası uzunu her kez elele
Bir ülke düşlerimde
Bahar havasında geçen yıllar
Hastene köşesinde ölmeyen vatandaş olmasa
Yokluktan okuyamayan evlatlarımız
Soguktan donarak ölen insanlarımız olmasa
Bu çok sevdigim ülkemde
Satılmasa ülkem karış karış özelleştirilmese
Bu hepimizin düşü bu bizim ülkemiz
Bu benim düşlediğim vatanım
ok güzeldi....saygılar
yok böyle bir yer...
Bu şiir ile ilgili 54 tane yorum bulunmakta