Akşamın yürüyen afişlerinde gözlerini kaybettim,
Tut diyemedim ellerimden,
yavaşça kulağıma fısıldayarak
Ben gidiyorum dedi.
Nereye diyemedim?
Bir daha gözlerine bakıp gitme de diyemedim,
Zaten gidecekti de…
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Tebrik ediyorum bu güzel ve duygulu şiir için....
'Akşamın yürüyen afişlerinde gözlerini kaybettim,'
'Ben sende kendimi ölüme terk ettim...'
Biri ilk,biri son dizesi şiirin...Arada şiir var...Fazla söze gerek var mı...Dehşetle kutluyorum,saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta