Bir tebessüm doğar Şiiri - Murat Ülkü

​Bir tebessüm doğar tan yeri gibi,
Karanlık ruhlara fer olur gider.
İçten bir selamın derin sahibi,
Gönül kapısına sır olur gider.
​
​Yargısız dinlemek büyük bir hüner,
Susunca dertlerin ateşi söner.
İnsan insandaki yankıya döner,
Dillerden ağırlık yer olur gider.
​
​Beklenmedik anda bir bardak çayda,
Bin huzur saklıdır gelen kolayda.
Ne şöhrette gözüm vardır ne payda,
Sıcaklık kalplere kâr olur gider.
​
​Sevgiyle dokunmak her bir işine,
Anlam katar ömrün dik yokuşuna.
Bakınca hayatın nakış dışına,
Zorluklar önünde pir olur gider.
​
​Merhamet dediğin bir ince hırka,
Giyince bakılmaz mevsime, parka.
İyilik bırakıp gidersen arka,
Menzilin geniş bir şar olur gider.
​
​Kırmadan dökmeden kurulan cümle,
Barışır en küskün nefis de kemle.
Gönlünü samimi dua ile demle,
Dikenli bahçeler gül olur gider.
​
​Gözlerdeki yaşa bir mendil uzat,
Budur yeryüzünde en büyük zanaat.
Eğer varsa kalpte gerçek bir kanaat,
Dünyalık telaşlar yel olur gider.
​
​Vefa meclisinde sükût da sestir,
Nefret bu ömürde boşa kafestir.
Sevgiyle alınan her bir nefestir,
Can mülkü içten bir nar olur gider.
​
​Umutla bakınca solar her hüzün,
Güneşi saklama, gülsün hep yüzün.
Işığı sönünce fâni gündüzün,
Eserin arkanda nur olur gider.
​
​Murat der ki; asıl şifa sevgidir,
Ruhun bu âlemde özge rengidir.
Sevenin yüreği Hakk'ın dengidir,
Aşk ile yürüyen hür olur gider.