Sen de haklısın,
Gitmelisin belki,
Gecenin bilinmezliğinde
Beklememeli
Hiç kimse...
Bir kelimedir hayat
Hangi cümleye koyarsan
Öyle şekil alır...
Sen de haklısın
Gitmelisin belki,
Gecenin bilinmezliğini
Bekletmemeli
Değil mi?
Bilinmeyen
bir çift gözü var gecenin arkasında,
Son sözü söyleyen...
Bir nefestir hayat,
Nerede rahat alırsan
Orada kalmalısın...
Gece gibi uyuyorum şimdi,
Ben de karanlığım sana.
Git diyemem illa,
Kal da diyemem,
İnsanlar gider gelir sonuçta...
Ben sabit biriyim belki,
Korkularım yok
Karanlıktan yana.
Aydınlığa da tamahım yok.
Şimdi bir gece var önümde
Karanlık karanlığa bile muhtaç...
Geçeceğini bilmenin huzur verdiği
Kıskıvrak kaldığın an,
Uyanmak en derin uykudan
Ya da düşmek bir hayalin
Tasvirinden
En umulmadık anda.
Ne kadar acı verirdi ki?
Geceler sorgulatır bunu
Sorgu odalarında.
Bir tasvirdir hayat,
Nasıl okumak istersen,
Öyle yazdığın...
Geceye düşen cümleler
Senin gibi güzel olmalıydı belki...
Mine Yılmaz Sevinç
10 Şubat 2024
03:35
Kayıt Tarihi : 27.03.2026 00:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!