Meğerse ben seninle doğmuşum dünyaya,
Seninle mutluymuşum,
Seninle nefes alıyormuşum,
Şimdi yoksun ya arafta dolanıp duruyorum,
Dışarıdan bakana göre belki de yaşıyorum.
Oysaki sensiz bırak yaşamayı nefes alamıyorum bir tanem.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta