Bir Sonraki İstasyon Şiiri - Emre Ozoran

“Bir sonraki istasyon”
Yanımdaki adam sussun!
Oturduğumdan beri konuşuyor.
“Evet, tabi, hı hı” diye sesler çıkarıyorum
Cevap alamayınca, soru da sormuyor ama,
Daha çok konuşuyor.

Hiç tanımadığı insanlarla,
Sanki uzun süredir tanışıyorlarmış gibi
Hemen muhabbete başlayan
Bu insanlar,
Bu adam olmasa
Ne kaybederiz?

Durakta inecekmiş gibi ayağa kalkıyorum.
Yüzümde yapmacık bir gülümseme.
Yo hayır!
Dışarıdan bakınca oldukça samimi.
Samimi derken asla laubali değil
Tam kıvamında…

Sonraki aynı yöne giden otobüse binmek için otobüsten iniyorum.
Kafaların telefonlara gömüldüğü bir nokta bulup.
Huzurla yola devam ediyorum
“Bir sonraki istasyon…”