Baktım şöyle bir kendime kimsesizliğin ortasında koca bir hiç
Sağım solum sobelenmiş körebe gibi gözlerim bağlı dururken
Umrumda değil desem de yalan koca bir ömür geçiyorken boşuna
Uzanmışım yatağımda dinlerken tekrardan yalnızlık senfonisini…
Bakamıyorum resimlere atmak istesem de olmadı sevdalım
Alıştım derken sensizliğe akşamlar yıkıyor her taraftan beni
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta