Dünyamıza hoş gelen bir çocuğun çığlığıdır yaşamak
Bir ağacın gölgesidir
Bir denizin dalgasıdır
Bir ekmek kırıntısı için
Akşama kadar koşurmaktır yaşamak
Tezgagtaki satıcının yanık bağrışıdır
Salıncaktaki çocuğun sevincidir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta