Mum ışıklarını güneş sanmışım!
Yıllar yılı, böyle, nasıl kanmışım?
Beyhude bağlanmış hem de yanmışım
Meğer hiç değmezmiş, bir rüya imiş! ...
Ben, sana ne büyük değer vermiştim,
Şu gönül bahçemden güller dermiştim
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta