Bir polis Neferine Şiiri - Ozan Ahmet Zile

BİR POLİS NEFERİNE !
Bir köy çocuğuydu,polis olmuştu.
Vatanı yoluna can koymuştu.
Severek aşiyanla talip olmuştu,
Lakin,umduğunu bulamadı gardaş.

Gece,gündüz demeden çalışıp durdu.
Bayramda,seyranda hayaller kurdu,
Ana,baba,kardeşini rüyada gördü,
Rüyada hasretini giderdi gardaş.

Herkes eğlencede keyif çatmakta,
Benim polis kardeşim günü saymakta,
Maaşını alıp murat etmekte,
Bir türlü murada eremedi gardaş.

Vatandaş her zaman güler yüz ister.
Gülse bile vallahi,yalandan güler.
Ne kadar üzülse de sineye çeker,
Bir türlü gerçekten,görmedi gardaş.

Sabır ve sağduyu bizim ilkemiz.
Can,baş koyduğumuz bir tek Ülkemiz.
Her nedense çok sabırlı bin Milletiz,
Sabrete,sabrete kar olduk gardaş.

Yeter artık,canımıza yetti.
Kahpe bir kurşuna hedef olup gitti.
Bir tabut,bir bayrağa sarılmak yetti,
Bizim için tek dava Vatandır gardaş.
(Polis Şehitleri anısına)
Ozanahmet]