Maraş’ta dünyaya açtı gözünü
Gönülden gönüle gezer bir ozan
Söndürmedi yüreğinin közünü
Mazlumun derdini sezer bir ozan
Pir Sultan Abdal'dan sürdü gelenek
Çaldı da söyledi kendin bilerek
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta