Maraş’ta dünyaya açtı gözünü
Gönülden gönüle gezer bir ozan
Söndürmedi yüreğinin közünü
Mazlumun derdini sezer bir ozan
Pir Sultan Abdal'dan sürdü gelenek
Çaldı da söyledi kendin bilerek
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta