Maraş’ta dünyaya açtı gözünü
Gönülden gönüle gezer bir ozan
Söndürmedi yüreğinin közünü
Mazlumun derdini sezer bir ozan
Pir Sultan Abdal'dan sürdü gelenek
Çaldı da söyledi kendin bilerek
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta