Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
harika birşiir elinize yüreğinize sağlık .arşivime aldım tüm şiir sever arkadaşlarımla paylaşacagım. teşekkür ediyorum.
Kayıp birer çocuk gibiydik ikimizde
Mehtabın kanatları altında yazıyorduk öykümüzü
İkimizde birer öykü değilmiyiz aslında
Ya hiç yaşanmayacak
Yada çabucak yaşlanacak
güzel dizelerdi... şiirin bütününde olduğu gibi..
kutlarım...
tebrikler...
ayrılıklar olmalı o özlem yaşanmalı ..ki,sevmenın ne demek oldugunu anlamak için.özlem olmasa ...acı yaşanmasa ...insanın yüregine kazınmaz ..o isimler.tebrık ederım esat bey.
Ayrılığın hüznü ve özlem düşmüş şiire... Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta