Güneş ışıkları, siyah saçlarını parlatıyor, damlararı tenini süslüyordu.
Karanlıkta sıcak bir alev gibi parlardı gözlerin.
Rüzgâr esintisi yanaklarını severken, ağaç yaprakları sanki şiir okuyordu sana.
Bütün evren senin bir parçam mıydı? Yoksa papatyalar ile aynı yaratılış mı var sende?
Ay ışığı gölgeni kaybetmemek için mi etrafında dolaşıyor?
Güneş sadece senin için mi yanıyor?
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta