Bir Ömrün Sessiz Tanığı Şiiri - Hamit Atay

Bir Ömrün Sessiz Tanığı

Bir ömrün sessiz tanığıyım,
Yaşanan her anın,
Gizli kahramanı,
Gözlerden kaçan,
Yüreklerde saklı kalan.

Gördüm sevdayı,
Ve kederi,
Bazen gülüşlerde saklı mutluluğu,
Bazen gözyaşlarında saklı hüznü.

Sokaklarda yürüdüm,
Adım adım hayatın izinde,
Duydum sessiz çığlıkları,
Ve gördüm umutların kırık dökük halini.

Bir ömür boyu dinledim,
Anlatılmayan hikâyeleri,
Ve bilirim,
Her sessizlik bir fırtınadır içinde.

Zaman akıp gitti,
Ve ben,
O akışın sessiz tanığı oldum,
Ne kelimelerle,
Ne de seslerle.

Ama yaşanan her şey,
Bende yankı buldu,
Ve ben,
Bir ömrün hafızası oldum.

Gördüğüm her an,
Bir yaşamın parçasıydı,
Ve ben,
Sessizce tanıklık ettim,
Hayatın tüm güzelliklerine ve acılarına.

Bir ömrün sessiz tanığıyım,
Ve bilirim,
Yaşanan her şey,
Unutulmaz birer izdir.

Hamit Atay