Bir Ömrün Hesabı Şiiri - Yasin Ensari

Güneşli günlere aldanma sakın,
Ben kara geceden süzülüp geldim.
Uzağı beklerken, dert oldu yakın,
Bin katlı çileye dizilip geldim.

Çocuktum, cebimde umutlar vardı,
Dünya gözlerimde uçsuz bir yardı.
Hangi dala konduysam bir feryat sardı,
Kendi mezarıma kazılıp geldim.

Dost bildiğim mertler, arkamdan itti,
Vefa dedikleri, duman olup bitti.
Hangi kervan kalksa, benden vazgeçti,
Yolların tozuna yazılıp geldim.

Bir güzele vardım, bağrımı açtım,
O sitem ettikçe , ben sabır saçtım.
En son kendimden de uzağa kaçtım,
Aşkın süzgecinden süzülüp geldim.

Gömleğim yırtıktı, ruhumsa yara,
Düşürdü felek beni tükenmez zara.
Boyun eğmedim hiç namerde, hara;
Gururun ipiyle asılıp geldim.

Sırtımda dünyanın kamburu kaldı,
Saçımın rengini rüzgarlar aldı.
Azrail kapımı kaç kere çaldı?
Ecel defterinden kazınıp geldim.

Şimdi dursa zaman, bitse bu sancı,
Gönlüm bu handa artık yabancı.
Kime desem dertli, kime duacı?
Kaderin ağında ezilip geldim!