Bin dokuz yüz yetmiş dokuz senesiydi,
Bir mühür vuruldu ömür sayfasına.
O gün başladı hayatın en güzel sesi,
Gönlümü yasladım sevda yaylasına.
Dile kolay tam kırk yedi koca yıl,
Aynı yastığa düştü aklar ve dualar.
Bazen fırtına koptu, bazen dindi sel,
Seninle huzur buldu en hırçın limanlar.
Gençliğin baharı, saçların kokusu,
Evvelim sendin, ahirim yine sen oldun.
Bitmedi içimdeki o ilk günün coşkusu,
Gönül bahçemde solmayan tek gülüm oldun.
Yıllar geçti, dünya değişti, biz kaldık,
Eskimeyen bir aşkın nöbetini tuttuk.
Her zahmetin ucunda seninle bal bulduk,
Bir ömrü bir yudum sevgiyle avuttuk.
Teşekkür ederim yoluma ışık olduğun için,
1979’dan beri, nefesim, eşim, her şeyim...
Salim Erben
Kayıt Tarihi : 9.1.2026 12:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!