iki şehir,
iki insan,
arada mesafeler kilometrelerce,
bir o kadar da özlem,
ne kavuşmak mümkün nede ayrılmak
bir (biz) olamadık!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Mesafeler sevgi olduktan sonra önemli değil. Yalnız özlemler çoğalıyor. Yürekte aşkı, sevgiyi yaşatmakta güzel. Yüreğinize sağlık. Sevgiyle...
iki şehir,
iki insan,
arada mesafeler kilometrelerce,
bir o kadar da özlem,
ne kavuşmak mümkün nede ayrılmak...
bir (biz) olamadık!
...................
bence sonuna bu dizeyi de eklemeliydiniz.....
ama çok güzeldi yinede....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta