gökyüzünün mapus damlarında mahkum olan gözlerim. mazinin anılarını değil, senin nefesini özlerim, anka dağının zirvesinde bir tek oda bize yeter merdivensiz çıkarkan yuvamıza, ayaklarım sen varsan yanımda asla yorulmaz, kalıplaşmış yarın gelecekleri gönlüm asla aldırmaz, güneşin ısısı olmasada be gülüm sen varsan hayatımda,bu yürek asla ağlamaz, nikahımda bile güneşş,,şahidimdir benim başka bişey olamaz, vagon yükü olsa bile sırtımda taşırım seni bilki, bunu ne gökyüüzü nede güneş anlamaz,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta