Erguvanlar batan güneşe gülümsüyor.
Anlatıyor İstanbul’u bakışların.
Bir katre istanbul düşüyor gözlerinden.
Düşüyorum kaldırımlara ben.
Hisarlar mağrur,
Kız Kulesi nazlı bir kuğu.
Rivayet değil,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Adımların narin.
Kaldırımlar sarhoş.
İstanbul’la sen baharı,
Ben hazanı yaşıyorum.
Şiirinize ve bu dizeler adına söylenecek sözcük bulamıyorum.
Gereksiz iltifat olarak algılamayın lütfen.
Teşekkürlerim en içten...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta