Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Adımların narin.
Kaldırımlar sarhoş.
İstanbul’la sen baharı,
Ben hazanı yaşıyorum.
Şiirinize ve bu dizeler adına söylenecek sözcük bulamıyorum.
Gereksiz iltifat olarak algılamayın lütfen.
Teşekkürlerim en içten...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta