Ateşten bir top gibi yuvarlanıyor yurdum ardımda.
Toprağımdan kaçıyorum, suyumdan,
ekinimle beslenen kuşlardan, ekmeğimi bölüştüğüm insanlardan…
Komşum benden,
ben komşumdan kaçıyorum.
Can havliyle vurdum kendimi sınır boylarına.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta