Bir Mısralık... Şiiri - Döndü Dülger

Beni de bir gülün kenarına,
Bir damlanın ucuna,
Bir meltemin esintisine,
Bir gün doğumuna iliştirir misiniz?
Zira ben bata çıka harap haldeyim.
Sabır da vazgeçti benden, düşlerimde kaçar oldu benden.

Ruhumun ayazında çıplak kaldı umutlarım.
Kalbim, sahibine küskün bir mektup gibi yarım.
Rüzgârın ıslak hafızasında kalmış gibiyim.
Bugünler de ümidini kesti benden, yarınlar da umutsuz benden.

Bir hatıraya tutunup yürümeye çalışıyorum,
Oysa yol da, yolcu da yorgun benden.
Sızımı içime gömüyorum kimseler duymasın diye,
İçim de bıktı benden, dışım da yaka silker oldu benden.

Gözlerim göğe bakıyor bazen,
“Bir işaret ver” der gibi.
Sonra utanıyorum yüreğimin sahipsizliğinden,
Ses de kesildi benden, sessizlikte alacaklı şimdi benden.

Ne olur bir şiirin arasına sığınsam,
Bir mısra kadar kalsam dünyada,
Ne suskun olurum, ne de fazla.
Ama his olurum, gerçek olurum,
Belki de ilk kez tamam olurum,
Gün yüzü de kaçmaz benden, talihte uzak durmaz benden....
(Döndü Dülger)