Bir Millet İki Nefes Şiiri - Ali Sinkay

Bir haritanın kenarında
İki imza
Aynı acıyla atılmış
Aynı duayla kurumuş mürekkep

Bir annenin dilinde
İki ninni
Aynı uykuya çağırır
Aynı sabaha uyandırır evlatlarını

Bir sınıfta tebeşir gıcırdar
Tahtaya yazılan tarih
Sayılar değişir
İsimler değişir
Ama kalbin arşivinde
Hep aynı cümle durur:
“Biz”

Bir millet, iki devlet
Aynı yaraya aynı merhem
Aynı sofraya iki ekmek
Paylaşılmış kader, bölünmemiş eklem

Bir millet, iki nefes
Aynı göğüste atan ritim
Sen oradasın, ben burada
Ama “biz” dediğimde
İkimizin de sesi duyulur içimde

Sınır tabelası der ki:
Dur
Pasaport der ki:
Farklı renk
Ama göz göze gelince
Bir askerle bir öğrenci
İkisi de aynı cümleyi kurar içinden:
“İnşallah, sağ salim”

Bir şehrin sokak lambasında
İki çocuğun gülüşü
Biri “qardaş” der
Biri “kardeş”
Harfi değişir
Hasreti değişmez

Aynı ellerle yoğrulur hamur
Biri lavaş açar
Biri simit dizer
Fırından çıkan koku
Tek bir kelimeyi fısıldar:
“Ev”

Savaşta
Aynı fotoğrafın arkasına
İki isim yazıldı
Aynı toprağa
İki bayrak dikildi
Rüzgâr soramadı
“Hangisi sensin, hangisi kardeşin?” diye
İkisini de aynı şefkatle taşıdı göğe

Depremde
Tozun içinden yükselen ses
İki aksanla “Yardım!” diye bağırdı
Koşan adımların dili yoktu
Sadece yönü vardı
Kalbe doğru

Bir millet, iki devlet
Aynı yaraya aynı merhem
Aynı sofraya iki ekmek
Paylaşılmış kader, bölünmemiş eklem

Bir millet, iki nefes
Aynı göğüste atan ritim
Sen oradasın, ben burada
Ama “biz” dediğimde
İkimizin de sesi duyulur içimde

Belki çizgiler çizerler kağıda
Adına sınır derler
Belki kelimeleri bölerler
Ağızdan aksan toplarlar

Ama bir çocuk
Hem ay-yıldızı çizer defterine
Hem üç rengin yanına koyar kalbini
Ve altına tek bir cümle yazar:

“Ben
Bir milletin
İki devlette
Çarpan kalbiyem.”