Umutlar tükenmiş dünya gitmiş elinden
Nemli gözler buğulanmış son demini bekliyor
Gözü açık gider görmek istediklerini görmeden
Gözler son kez görmek istediklerini bekliyor
Vücut yorgun gözleri solgun bakıyor
Özlemiş kuzularını Hasret sineden yakıyor
Su misali yükseklerden sel olmuş akıyor
Dalıp dalıp uzaklardan gelenleri bekliyor
Bir asırlık Çınar bu her zorluğa dayanmış
Olmaz zor işlere de sürülerek sınan mış
Sinede de var olan gizli dertler uyanmış
Şimdi siginacak bir mezarı bekliyor
Dualar dualar birikmiş avuçlarında
Nurlar saçılıyor ak saçlarında
Bir güneş batıyor parmak uçlarında
Belki de ömrünün sonbaharını bekliyor
Babamdan kalan ondan başka biri yok
Dertleri çok ama saklayacak yeri yok
Nasılsın deyip de sırtını okşayacak yari yok
Belki de kardeşi Süleyman onu bekliyor
Sevdiklerim birer birer kayıp gidiyor elimden
Giden yerini çok seviyor geri gelmiyor yeniden
Hayati sıra sende korkmuyorsun ki ölümden
Her gelen gitmek için sırasını bekliyor
Kayıt Tarihi : 1.2.2026 09:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!