Bir Meçhulün Arkasından

Bir meçhulün arkasından, gece gündüz koşup gezer,
Menzilini görmeyenler, her durağı vuslat sanır,
Sahte parıltılar görse, onu gerçek ışık sezer,
Menzilini görmeyenler, her durağı vuslat sanır.

Doğru nedir sezemeden, yalan söze hemen uyan,
Kendi kalbinin sesini, başkasından gelmiş duyan,
Ömür boyu ziyanını, kazanç hanesine koyan,
Menzilini görmeyenler, her durağı vuslat sanır.

Her yaldızlı söze kanıp, her boyaya tez aldanır,
Kılavuzu karga olan, her yokuşa düz inanır,
Gölgesini dost zannedip, ona doğru boş uzanır,
Hedefini görmeyenler, bulduğunu doğru sanır.

Kendindeki hazneyi, uzağında arar durur,
Serapları vaha sanıp, susuzluktan kalbi kurur,
Hakikatin ötesinde, her hayale boyun vurur,
Menzilini görmeyenler, her durağı vuslat sanır.

Yönü yoktur pusulası, rüzgârların elindedir,
Bütün ömrü akıntının, o meçhulün selindedir,
Gafil olan bu insanın, hüsran her an dilindedir,
Menzilini görmeyenler, her durağı vuslat sanır.