bir kış hatırlıyorum;
yazdan hazırlandığı kışa yenik düşmemeye çalışan
ahşap, iki katlı evmizin bahçesi kar........
bir ses babannemin yorgun dudaklarından dökülen
bahçedeki tavukları uğurlayan hadi; kış, kış, kış
her taraf kar mevsim kış.........
zaman; çocukluğun en tatlı demleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta