🍃🐈🍃🐈🍃🐈🍃🐈
Bir kedisi olmalı insanın,
Sevdiği kendi evlâdı gibi
Yokluğunda onu bekleyen
Ayrı iken okşanmayı özleyen
Akşamları dizlerine yerleşip
Kürkten battaniye gibi ısıtan
Minnet yüklü gözlerini süzerek
Kalbinin derinliklerine sızan.
🐱🌾🐱🌾🐱🌾🐱🌾🐱
Sütünü, yoğurdunu paylaştığı
Birlikte gamlı anlarını aştığı
Onu sevindiren, güldüren
Patileriyle kucağını yoğuran
Mırıl mırıl ninniler horuldayan
Bir kedisi olmalı insanın –
Ipek tüylü, kadife kulaklı
Yumuşacık, muzip, şirin mi şirin.
🍃🐈🍃🐈🍃🐈🍃🐈🍃🐈
Montreal, 23 Şubat, 2017
Kayıt Tarihi : 7.3.2018 04:26:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!