Bir Kalpte Saklı Kaldın Şiiri - Hamit Atay

BİR KALPTE SAKLI KALDIN

Bir kalpte saklı kaldın,
Söyleyemediklerimin arasında,
Sessizliğin en derin köşesinde.

Gözlerim seni aradı her gece,
Ama bulamadı…
Sadece hatıran kaldı bana,
Bir gölge gibi,
Yaşadığım her anın içinde.

Ne zaman gelse anılar,
İçimi titretir,
Bir zamanlar “biz” olan o yerde,
Şimdi yalnızca sen varsın,
Bir kalpte saklı kalan.

Konuşamadım, sustum,
Yaralarımı sakladım,
Ama her yara seni fısıldadı bana.
Unutmak istedim,
Başaramadım.

Belki de en zor olan,
Seni tam unutmadan
İçimde yaşatmak…

Bir kalpte saklı kaldın,
Dile gelmeyen sözlerimle,
Yarım kalan düşlerimle,
Ve içimde sonsuz bir vefa ile.

Gidebildiğin her yere,
Biraz ben de gittim,
Ama asla tamamlanmadı o yolculuk,
Çünkü dönüşün yoktu.

Şimdi…
Yalnızca anılar kaldı bana,
Bir kalpte saklı kalan,
Sen…

Ve ben,
Seni sakladığım bu kalpte,
Yaşamaya devam ediyorum.

Hamit Atay